عذرخواهی و درد دلی ساده

آذر ؛ماه پرکاری هم از نظر شغلی و هم از نظر زندگی شخصی داشتم از اینرو فرصت مطالعه کتاب ومعرفی ان که طی 18 ماه گذشته تقریبا بدون وقفه انجام میدادم میسر نشد انشالله در ماههای بعدی جبران خواهم کرد البته اگر عمری بود و ایضا توفیقی! امیدوارم پوزش مرا پذیرا باشید مخصوصا از بنیانگذار طرح (لیلا خانم واحه) عذر خواهی می نمایم که خلاف قول عمل نموده ام.

اما اینروزها اصلا حال و روز خوشی ندارم و طرح انچه بر من طی یکسال گذشته ؛ رفته است و غالب آنها ریشه در ناکامی بزرگ سال گذشته دارد بقولی "مثنوی هفتاد من کاغذ شود " و نیاز به چندین پست مستقل دارد که همه انها را اولا نمیتوان نگاشت و ثانیا شاید در حوصله معدود خوانندگان هم نباشد اما فشرده ان اینست که تبعیض و بیعدالتی که در حق مسلمم صورت گرفت تمرکز فکریم را منفجر کرد و کسانی بقدری در حقم جفا کرده اند که تا اخر عمر هیچگاه انها را نخواهم بخشید و در واقع با کسانی طرف بودم که در حضیض پستی و خودخواهی و دگم اندیشی و رذالت بودند و هستند و این تنها نظر من نیست وهمه کسانی که بنوعی با این اشخاص سر وکار دارند بر ان صحه میگذارند و حتی از واژه های بسیار غیر محترمانه تری برای وصف ان مدد میگیرند . حالا باین موضوع مسائل روزمره زندگی وتورم افسار گریخته و ملاحظه ناهنجاریهای موجود اجتماعی را هم اضافه کنید و تصور نمائید که همه اینها با روح حساس وزود رنج من چها کرده است بارها همین جا گفته و نوشته ام که از دروغ و عوامفریبی و جهل و ریا و تزویر و تملق و تحجر و خرافات نفرت شدیدی دارم دیگر خود قضاوت نمائید چگونه میتوان در ارامش و بی دغدغه زیست و همچون کلاغان سر در برف نمود و گاهی با خود می اندیشم اگر اجباری که به "زنده بودن" وجود دارد نبود شاید خود را شمع آجین می نمودم ولی آموزه های دینی و سخنان بزرگان بما اموخته است که در هر شرایطی باید امیدوار بود و تسلیم شرایط نشد که بفرموده مولا علی (ع)نومیدی بزرگترین گناه است باید صبور بود که بعد ار هر هجرانی روزگار وصل خواهد رسید و در پس هرعسری ؛ یسری قرار دارد امیدوارم با توکل به حضرت قادر متعال ایام سیاهی و ناکامی برایم بسرعت سپری و روزهای اینده سرشار از موفقیت و شادکامی و روشنی باشد و به دعای خیر همه نیاز مبرم دارم و شما عزیزان بهتر میدانید که همه ما مکلفیم در حق برادران و خواهران ایمانی خود دعای خیر کنیم پس التماس دعا و یا علی مدد!

بر ما گذشت خوب و بد اما تو روزگار

فکری بحال خویش کن که این روزگار ؛ روزگار نیبست!*

*) امیدوارم شعر را درست نوشته باشم.

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم دی ۱۳۹۱ساعت 0:17  توسط محمد مهدي خاني زاده بهابادي |